วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราได้มาเรียนด้วยกันแล้ว รู้สึกหวิวๆ แต่ว่า อย่างไรก็คงต้องยอมรับความจริง…. ในสิ่งที่เรียนรู้ได้ในวันนี้ คือความพร้อมในการทำงาน การลำดับเวลาและความสำคัญ การฝึกซ้อม การแก้ปัญหาเฉพาะหน้าและการทบทวนในเรื่องที่ผ่านๆมา แต่ที่มีค่าและมากกว่าเนื้อหาใดๆ นั่นคือ มิตรภาพและความรู้สึกดีๆที่มีให้กันระหว่างอาจารย์กับนักเรียน พี่ๆที่มีให้น้อง และระหว่างเพื่อนด้วยกัน ช่วงเวลาหลังจากเรียนเสร็จ อาจารย์แนะนำให้พวกเราถ่ายรูปไว้ ผมดีใจมากๆ แต่ว่า.. เสียดาย อาจารย์น่าจะมาถ่ายรูปกับพวกเราด้วย และต่อจากนั้น ช่วงเวลาที่เฮฮากันอย่างครื้นเครงนั่นคือ หมูกระทะ เย! ดีใจและมีความสุขที่สุด ลืมเรื่องเครียดๆที่จะต้องสอบ เรื่องเครียดๆว่าต้องส่งงาน เรื่องรายงานที่ยังไม่เสร็จ รวมแล้วหลายๆเรื่อง หายไปหมดเลยครับ ช่างมีความสุขอะไรอย่างนี้
วันนี้วันที่ผมอับบล๊อก ไม่ใช่วันที่เพิ่งเรียนเสร็จในวันนั้น แต่ความรู้สึกไม่ต่างจากวันนั้นเลย เคยมีคำถามที่ถามผมว่า ถ้าย้อนเวลาได้ จะย้อนเวลากลับมาลงวิชานี้หรือเปล่า? ผมดีใจที่ตอนนั้นกับตอนนี้ผมยังยืนยันคำตอบเดิม คือผมขอที่จะลงวิชานี้เหมือนเดิมครับ ^^ คุณครู


1 comment
Comments feed for this article
พฤศจิกายน 13, 2007 ที่ 8:49 pm
n00n
“วันนี้วันที่ผมอับบล๊อก ไม่ใช่วันที่เพิ่งเรียนเสร็จในวันนั้น
แต่ความรู้สึกไม่ต่างจากวันนั้นเลย ”
วันนี้ที่นุ่นมาเม้นก็ยิ่งนานจากวันที่ 29 เข้าไปใหญ่
แต่ความรู้สึกดีๆความทรงจำดีๆ ก็ยังไม่หายไปไหน..เช่นกันค่ะ
ps.ขอบคุณที่ทวงบล็อกวันที่ 29 นะคะ
ถึงจะนานขนาดนี้แล้วก็ตาม แต่ไม่เคยคิดว่าจะไม่อัพค่ะ ^^